ఈ నువ్వు కట్టిన పట్టుచీరె...
మధువులొలికే పట్టుతెనె.
చీరే నీకందమా..
నీకే చీరందమా...
నా లోకం నుంచి
బయటికొచ్చేలోపే
తుర్రుమన్నావు..
మళ్ళీ నా లోకంలోకెళ్ళలేక
ఈ లోకంలో వుండలేక
త్రిశంకుస్వర్గంలో నేను
ఇవేమీ పట్టక
నా మనసే ఎరగక
నీ లోకంలో నీవు
కలల కౌగిళ్ళలో నేను
సఖుని పరిష్వాంగనలో నీవు
ఓ నేస్తమా...
కమ్మని కలగా వచ్చిపోవా
వెన్నెల వసంతంలా సేదతీర్చవా
