నండూరి వారి ఎంకిలా

పొరబాట్లు చేయడం నాకలవాటు
క్షమించేయడం నీకలవాటు
చీవాట్లు పెడతావనుకుంటాను
పర్యావసానాలను వివరిస్తావు
ఆ క్షణం నాకెలా కనిపిస్తావో తెలుసా...
అమ్మలా... అమ్మలా కనిపిస్తావు
మన్ను తిన్న కృష్ణయ్యను చెవిమెలేసి
మందలిస్తున్న యశోదమ్మలా...
అర్జునుడికి గీతోపదేశం చేస్తున్న
కృష్ణపరమాత్మలా... కనిపిస్తావు

వెళ్తూ...వెళ్తూ తల తిప్పకుండానే
కళ్ళు మాత్రమే తిప్పి ఓరగా చూస్తావు
కాలాన్ని స్తంభింపజేసే  ఆ చూపు కోసం...
ఆ క్షణం కోషం ఎంతగానో పరితపిస్తాను
అప్పుడు నాకెట్లా కనిపిస్తావో తెలుసా...
ఎంకిలా... నండూరి వారి ఎంకిలా కనిపిస్తావు
మరుక్షణం మాయమై జీవశ్చవాన్ని చేస్తావు
ఆ క్షణం సత్యవంతుడి ప్రాణాలు కొనిపోయే
యముడిలా కనిపిస్తావు...
పతి ప్రాణాల కోసం సావిత్రి చేసే పోరాటంలా...
నా మనస్సు నీవెంటే పరుగులు పెడుతుంది

ఓ బంగరు వన్నెల చిలుకా... పలుకవా

ఏడతానున్నాడో బావ... అందాల ఓ మేఘమాల....

జాబిల్లి కోసం ఆకాశమల్లే వేశాను నీరాకకై...

నీ ఆరాధకుడను....

ప్రేమంటే...

కోరుకోవడం
అభిమానించడం
పూజించడం,,,,,

స్నేహంటే..
ఎదుటివారి ఇష్టాన్ని తనిష్టంగా మార్చుకోవడం
ఎలాంటి త్యాగానికైనా వెనుదీయకపోవడం

మరి ఆరాధించడమంటే....
ప్రేమ...
స్నేహం...
ఆ రెండూ పాలు... పంచదారలా కలిస్తే...
ప్రేమికుడివా... స్నేహితుడివా... అని నువ్వడిగితే

ఖచ్చితంగా నేను నీ ఆరాధకుడను....
నిన్ను గుడ్డిగా ఆరాధించే  ఆస్వాదకుడను
అనురక్తుడను నీ ప్రియ భక్తుడను

ప్రతి జ్ఞాపకం ఓ మొక్కై పూసినట్టు,,. పూసి రాలినట్టు

నేస్తం ఎంత నిశ్శబ్దంగా
నా జీవితంలోకి వచ్చావో
అంతే నిశ్శబ్దంగా వెళ్ళావు
వెళ్తూ వెళ్తూ బోలెడు వసంతాన్ని
బతుకంతా వర్షించి వెళ్ళావు
నీవు మిగిల్చిన జ్ఞాపకాల పూదోటలో
ప్రతి జ్ఞాపకం ఓ మొక్కై పూసినట్టు,,. పూసి రాలినట్టు
ఎన్నో జ్ఞాపకాలు గుండెల్లో పదిలపర్చావు
నిజానికవి జ్ఞాపకాలు కావు... ఓ ప్రవాహం
ప్రవాహాన్ని దాచుకోవడం ఎలా సాధ్యం....
అందుకే నేస్తం
ఆ జ్ఞాపకాల ప్రవాహం..
ఆ  అక్షర ఝరి.. చేస్తోంది నీకు అభిషేకం...

కనులనొదలిపోయే చూపులతో కనులారా ‘తనని’ చూడాలి

నిన్నలన్నీ తెలిసిన సమయమా...
కదలక నిలిచిపోవా కాసేపు...
కనులనొదలిపోయే చూపులతో
కనులారా ‘తనని’ చూడాలి
మనసారా మాట్లాడాలి
సంపూర్ణమైంది నా జీవితం
ఆకాశమంత ఆనందంతో..

’’ ‘రుషి‘ సినిమా చివరలో వచ్చే
ఈ నాలుగు మాటలు నన్నెంతో కదిలించాయి....’’