Pages

26, జనవరి 2012, గురువారం

నిను చూడక కదలాడునా నా ప్రాణం

రేయింబవళ్ళూ  నీ ధ్యానం
నిలువెల్ల రగిలించె నీ మౌనం
నీ చూపు నా పాలిట సుమబాణం 
నిను చూడక కదలాడునా నా ప్రాణం

నిదురబోయిన మనసును మేల్కొలిపావు
నా జీవన గమనానికి స్ఫూర్తిగ నిలిచావు
నిదురేరాని కనులకు ఓదార్పువైనావు
వేదన మరపి ప్రశాంతిని నింపావు

కరిగిపోని స్వప్నమా...
ఆత్మీయ బంధమా..
తెలి వెన్నెల జాలువై... 
సేదదీర్చు నేస్తమా..


25, జనవరి 2012, బుధవారం

ఒంటరిగా దిగులు బరువు మోయబోకు నేస్తం...

ఒంటరిగా దిగులు బరువు మోయబోకు నేస్తం...
మౌనం చూపిస్తుందా సమస్యలకు మార్గం
కష్టం వస్తేనేకదా గుండెబలం తెలిసేది
దుఃఖ్ఖానికి తలవంచితె తెలివికింక విలువేది
మంచైనా చెడ్డైనా పంచుకోను మేలైనా
ఆ మాత్రం ఆత్మీయతకైనా పనికిరానా నేస్తం...
ఎవ్వరితో ఏమాత్రం పంచుకోను వీలులేని
అంతటి ఏకాంతమైన చింతలేమిటండీ

22, జనవరి 2012, ఆదివారం

ఈ తనువు రాలిపోకముందే... కనికరించవా చెలి...



నిన్ను చూసిన తర్వాతే తెలిసింది
నేను ఎక్కాల్సిన రైలు ఓ జీవితకాలంలేటని
అప్పటికే నా గమ్యం నిర్ణయమైపోయింది మరి
నిను చూసిన తొలి క్షణమే నీరూపు చెరగని ముద్ర వేసింది

కనుల ముందు నీవున్నా నా ప్రేమను తెలుపలేకున్నా..
మనసు నిండుగా ప్రేమున్నా హద్దు దాటలేకున్నా
మనః కోవెలలో నిను దేవతగా ప్రతిష్టించుకున్నా..
స్నేహమృతాన్ని పంచి నీ దరి చేరునుకున్నా
నా ప్రేమను నీ రూపంలో బ్రతికించుకోవాలనుకున్నా
నా స్నేహంలోని  ‘ప్రేమ’ను నువు గుర్తించావని తెలుసు
నీకది నచ్చలేదనీ తెలుసు...
తప్పుచేసాననిపిస్తోంది నేస్తం!
నీ జ్ఞాపకాల నీడలు నను వెక్కిరిస్తుంటే
నా ప్రేమకు సమాధి కట్టి
ఈ జన్మకింతేనని నిరీక్షిస్తా
మరుజన్మకైనా వరమిస్తావని..

అయినా...
గాలిలో దీపంలా మిణుకుమిణుకు మంటోందో కోరిక
ఈ తనువు రాలిపోకముందే
నా కనులు మూతపడకముందే
కనికరించవా చెలి...
నను నిత్యం వెంటాడే నీ కళ్ళలోకి చూస్తూ
ఆ కనుల నీడలలో నా జాడలు వెతుక్కుంటూ
హాయిగా కనుమూస్తా... మన్నించవా చెలి..

ఓడిపోతూనే వున్నా



నేను ఓడిపోతూనే వున్నా... జీవితమంతా...
తొలిచూపులోనే కనుల నిండిన నీ రూపాన్ని
తుడిచేయమని మదిని వేడుకొన్నా...
మాట వినని మనసు ముందు ఓడిపోయా

గుండె గుడిలో గుట్టుగా దాచుకున్న తలపులను
నీకు చేరవేయోద్దని మనసును హెచ్చరించా...
నిత్యం నీ చుట్టూ పరిభ్రమించే నా మనోనేత్రం
భావాలను నువ్వు పసిగట్టినప్పుడు
మాట వినని నా మనస్సు ముందు ఓడిపోయా

ప్రతి క్షణం నిన్ను చూడాలని
నీ దరిచేరాలనే  తహతహలాడే నా కళ్ళు
నిన్నూ చూస్తూ మైమరచి నీకు దొరికిపోయినప్పుడు
మాట వినని నా మనస్సు ముందు ఓడిపోయా

నీ మనసులో నేను లేనని తెలిసి
నా మనసులోని  ప్రేమను సమాది చేయాలనుకున్నా
గుండెపగిలి చిందుతున్న కన్నీటిని ఆపుకోలేని
నా కనుల ముందు ఓడిపోయా

మనసు గాయాన్ని ఒడిసిపట్టుకొని
ప్రేమభావాల్ని మోసుకొని పోదామనుకున్నా
అనుకోని నీ పలకరింపుతో మనసు గాయాన్ని మాన్పుకొన యత్నిస్తు
నీ మనసు ముందు ఓడిపోయా

నా ప్రేమను తెలుపలేక... నీ ప్రేమను పొందలేక...
మనసు నిండా నింపుకున్న నీ రూపం మసకబారక ముందే
ఏ దూర తీరాలకో చేరాలనుకున్నా
అయినా ప్రేమ ముందు  ఓడిపోయా.... ఓడిపోతూనే వున్నా...

మాటరాని మౌనమెందుకో



కనుల ముందే నీవున్నా
నిత్యం నిను చూస్తున్నా...
మన మధ్య దూరమెందుకో
మనసుకీ మనసుకీ వేదనెందుకో

ఎదురుగా నీవున్నా
మాటరాని మౌనమెందుకో
ఇరు మనసులలో ప్రేమున్నా
పైకి బింకమెందుకో

ఆనందంలో నీ అధరాలపై చిరునవ్వునై
ఆవేదనలో కన్నీరు తుడిచే నేస్తమై
నువు నడిచే దారిలో పూలపాన్పునై
నీ జ్ఞాపకాల నీడలలో ఓ నిట్టూర్పునై

ఎప్పుడూ
నా ఊహల్లో కొలువుదీరిన దేవత నీవని... నేస్తమా నీకు తెలిసేదెలా...
నా మనసులో ప్రేమమూర్తి నీవని స్నేహమా నీకు తెలిపేదెలా..

21, జనవరి 2012, శనివారం

కలిసిరాని కాలం కన్నీటి సాక్షిగా...


నేస్తమా...
నిన్నటి వరకూ  ప్రాణ స్నేహితులం
కానీ... ఈ రోజు ప్రాణమే మిగిలింది... స్నేహం కాదు
కలిసిరాని కాలం కన్నీటి సాక్షిగా...
మరపురాని మన స్నేహాన్ని గతంగా మార్చేసింది
మనం విడిపోయినప్పుడు ఆగిపోయిన నిమిషాల ముల్లు
ప్రతి క్షణం నీవులేని లోటును తెలుపుతూనే వుంది
కష్టమొచ్చినప్పుడు కన్నీటి కంటే ముందు
నేనున్నానని గుర్తుంచుకో...
మనుషులు విడిపోవచ్చు... మనసులు ఓడిపోవచ్చు...
మమతలు మాసిపోవచ్చు... మారనిది స్నేహమొక్కటే..
ఔను...నిజమే,, ఇప్పటికీ ఏం మారలేదు...  నువ్వు గుర్తొచ్చినప్పుడు
చిరుగాలి కన్నా చల్లని నీ చిరునవ్వు నను పలకరించి పోతుంది
ఎప్పటికీ వెంటాడుతూండే ఆ కళ్ళలోని మెరుపు నను తాకి వెళుతుంది
ఇవే కాస్త ఓదార్పునిస్తోంది
ఎప్పటికీ  చకోరంలా నిరీక్షించే... ఓ నేస్తం...

నా ‘ఆత్మ’ నన్ను వీడిపోయింది...


నా ‘ఆత్మ’ నన్ను వీడిపోయింది...
కాస్త వెతికి పెట్టండి..... ప్లీజ్
ఎవరికైనా ఆ జాడ తెలిస్తే ‘ఆత్మ’లేని కట్టే
వ్యర్థమని కాస్త నచ్చచెపుతారా...
ఇరవై ఏళ్ళ... మమకారాన్ని
అవివేకంతో జారవిడుచుకున్నా...
అందుకే నా ‘ఆత్మ’ను కాస్త వెతికి పెట్టండి.. ప్లీజ్...

26, జనవరి 2012, గురువారం

నిను చూడక కదలాడునా నా ప్రాణం

రేయింబవళ్ళూ  నీ ధ్యానం
నిలువెల్ల రగిలించె నీ మౌనం
నీ చూపు నా పాలిట సుమబాణం 
నిను చూడక కదలాడునా నా ప్రాణం

నిదురబోయిన మనసును మేల్కొలిపావు
నా జీవన గమనానికి స్ఫూర్తిగ నిలిచావు
నిదురేరాని కనులకు ఓదార్పువైనావు
వేదన మరపి ప్రశాంతిని నింపావు

కరిగిపోని స్వప్నమా...
ఆత్మీయ బంధమా..
తెలి వెన్నెల జాలువై... 
సేదదీర్చు నేస్తమా..


25, జనవరి 2012, బుధవారం

ఒంటరిగా దిగులు బరువు మోయబోకు నేస్తం...

ఒంటరిగా దిగులు బరువు మోయబోకు నేస్తం...
మౌనం చూపిస్తుందా సమస్యలకు మార్గం
కష్టం వస్తేనేకదా గుండెబలం తెలిసేది
దుఃఖ్ఖానికి తలవంచితె తెలివికింక విలువేది
మంచైనా చెడ్డైనా పంచుకోను మేలైనా
ఆ మాత్రం ఆత్మీయతకైనా పనికిరానా నేస్తం...
ఎవ్వరితో ఏమాత్రం పంచుకోను వీలులేని
అంతటి ఏకాంతమైన చింతలేమిటండీ

22, జనవరి 2012, ఆదివారం

ఈ తనువు రాలిపోకముందే... కనికరించవా చెలి...



నిన్ను చూసిన తర్వాతే తెలిసింది
నేను ఎక్కాల్సిన రైలు ఓ జీవితకాలంలేటని
అప్పటికే నా గమ్యం నిర్ణయమైపోయింది మరి
నిను చూసిన తొలి క్షణమే నీరూపు చెరగని ముద్ర వేసింది

కనుల ముందు నీవున్నా నా ప్రేమను తెలుపలేకున్నా..
మనసు నిండుగా ప్రేమున్నా హద్దు దాటలేకున్నా
మనః కోవెలలో నిను దేవతగా ప్రతిష్టించుకున్నా..
స్నేహమృతాన్ని పంచి నీ దరి చేరునుకున్నా
నా ప్రేమను నీ రూపంలో బ్రతికించుకోవాలనుకున్నా
నా స్నేహంలోని  ‘ప్రేమ’ను నువు గుర్తించావని తెలుసు
నీకది నచ్చలేదనీ తెలుసు...
తప్పుచేసాననిపిస్తోంది నేస్తం!
నీ జ్ఞాపకాల నీడలు నను వెక్కిరిస్తుంటే
నా ప్రేమకు సమాధి కట్టి
ఈ జన్మకింతేనని నిరీక్షిస్తా
మరుజన్మకైనా వరమిస్తావని..

అయినా...
గాలిలో దీపంలా మిణుకుమిణుకు మంటోందో కోరిక
ఈ తనువు రాలిపోకముందే
నా కనులు మూతపడకముందే
కనికరించవా చెలి...
నను నిత్యం వెంటాడే నీ కళ్ళలోకి చూస్తూ
ఆ కనుల నీడలలో నా జాడలు వెతుక్కుంటూ
హాయిగా కనుమూస్తా... మన్నించవా చెలి..

ఓడిపోతూనే వున్నా



నేను ఓడిపోతూనే వున్నా... జీవితమంతా...
తొలిచూపులోనే కనుల నిండిన నీ రూపాన్ని
తుడిచేయమని మదిని వేడుకొన్నా...
మాట వినని మనసు ముందు ఓడిపోయా

గుండె గుడిలో గుట్టుగా దాచుకున్న తలపులను
నీకు చేరవేయోద్దని మనసును హెచ్చరించా...
నిత్యం నీ చుట్టూ పరిభ్రమించే నా మనోనేత్రం
భావాలను నువ్వు పసిగట్టినప్పుడు
మాట వినని నా మనస్సు ముందు ఓడిపోయా

ప్రతి క్షణం నిన్ను చూడాలని
నీ దరిచేరాలనే  తహతహలాడే నా కళ్ళు
నిన్నూ చూస్తూ మైమరచి నీకు దొరికిపోయినప్పుడు
మాట వినని నా మనస్సు ముందు ఓడిపోయా

నీ మనసులో నేను లేనని తెలిసి
నా మనసులోని  ప్రేమను సమాది చేయాలనుకున్నా
గుండెపగిలి చిందుతున్న కన్నీటిని ఆపుకోలేని
నా కనుల ముందు ఓడిపోయా

మనసు గాయాన్ని ఒడిసిపట్టుకొని
ప్రేమభావాల్ని మోసుకొని పోదామనుకున్నా
అనుకోని నీ పలకరింపుతో మనసు గాయాన్ని మాన్పుకొన యత్నిస్తు
నీ మనసు ముందు ఓడిపోయా

నా ప్రేమను తెలుపలేక... నీ ప్రేమను పొందలేక...
మనసు నిండా నింపుకున్న నీ రూపం మసకబారక ముందే
ఏ దూర తీరాలకో చేరాలనుకున్నా
అయినా ప్రేమ ముందు  ఓడిపోయా.... ఓడిపోతూనే వున్నా...

మాటరాని మౌనమెందుకో



కనుల ముందే నీవున్నా
నిత్యం నిను చూస్తున్నా...
మన మధ్య దూరమెందుకో
మనసుకీ మనసుకీ వేదనెందుకో

ఎదురుగా నీవున్నా
మాటరాని మౌనమెందుకో
ఇరు మనసులలో ప్రేమున్నా
పైకి బింకమెందుకో

ఆనందంలో నీ అధరాలపై చిరునవ్వునై
ఆవేదనలో కన్నీరు తుడిచే నేస్తమై
నువు నడిచే దారిలో పూలపాన్పునై
నీ జ్ఞాపకాల నీడలలో ఓ నిట్టూర్పునై

ఎప్పుడూ
నా ఊహల్లో కొలువుదీరిన దేవత నీవని... నేస్తమా నీకు తెలిసేదెలా...
నా మనసులో ప్రేమమూర్తి నీవని స్నేహమా నీకు తెలిపేదెలా..

21, జనవరి 2012, శనివారం

కలిసిరాని కాలం కన్నీటి సాక్షిగా...


నేస్తమా...
నిన్నటి వరకూ  ప్రాణ స్నేహితులం
కానీ... ఈ రోజు ప్రాణమే మిగిలింది... స్నేహం కాదు
కలిసిరాని కాలం కన్నీటి సాక్షిగా...
మరపురాని మన స్నేహాన్ని గతంగా మార్చేసింది
మనం విడిపోయినప్పుడు ఆగిపోయిన నిమిషాల ముల్లు
ప్రతి క్షణం నీవులేని లోటును తెలుపుతూనే వుంది
కష్టమొచ్చినప్పుడు కన్నీటి కంటే ముందు
నేనున్నానని గుర్తుంచుకో...
మనుషులు విడిపోవచ్చు... మనసులు ఓడిపోవచ్చు...
మమతలు మాసిపోవచ్చు... మారనిది స్నేహమొక్కటే..
ఔను...నిజమే,, ఇప్పటికీ ఏం మారలేదు...  నువ్వు గుర్తొచ్చినప్పుడు
చిరుగాలి కన్నా చల్లని నీ చిరునవ్వు నను పలకరించి పోతుంది
ఎప్పటికీ వెంటాడుతూండే ఆ కళ్ళలోని మెరుపు నను తాకి వెళుతుంది
ఇవే కాస్త ఓదార్పునిస్తోంది
ఎప్పటికీ  చకోరంలా నిరీక్షించే... ఓ నేస్తం...

నా ‘ఆత్మ’ నన్ను వీడిపోయింది...


నా ‘ఆత్మ’ నన్ను వీడిపోయింది...
కాస్త వెతికి పెట్టండి..... ప్లీజ్
ఎవరికైనా ఆ జాడ తెలిస్తే ‘ఆత్మ’లేని కట్టే
వ్యర్థమని కాస్త నచ్చచెపుతారా...
ఇరవై ఏళ్ళ... మమకారాన్ని
అవివేకంతో జారవిడుచుకున్నా...
అందుకే నా ‘ఆత్మ’ను కాస్త వెతికి పెట్టండి.. ప్లీజ్...